"Poznałam faceta. Jest przystojny i mądry, ale... ma niższe wykształcenie niż ja. Czy to ma sens?"

*Publikujemy list naszej czytelniczki.

Poznałam faceta. Jest przystojny i mądry, ale...

Wiecie, jak to teraz jest ze znalezieniem odpowiedniego faceta — bardzo trudno jest znaleźć kogoś na poziomie. Od jakiegoś czasu znów jestem singielką i poszukuję w sieci kandydata na męża. Kiedy już poznam kogoś, kto jest przystojny i podoba mi się pod względem wizualnym, okazuje się, że cały czar pryska, gdy otworzy buzię.

Z kolei przeciwnie, gdy poznam kogoś, z kim świetnie mi się rozmowa, kogoś, kto ma rozległe horyzonty i ciekawe zainteresowania, okazuje się, że... kompletnie nie jest w moim typie i zupełnie nie ma między nami chemii. Wiecie, ale to tak zupełnie, że nawet iskierka nie przeleci...

Dlatego gdy poznałam Wojtka, byłam mile zaskoczona. Był praktycznie idealnie skrojony dla mnie — w moim typie, przystojny, ale nie za przystojny, bo nie lubię, jak koleżanki mi za bardzo zazdroszczą, no po prostu ideał.

Rozmawiało nam się świetnie i od razu poczułam, że Wojtek to mądry facet. Jest z nim, o czym pogadać, oboje lubimy np. nietypowe filmy i oryginalne książki, więc z nim na pewno bym się nie nudziła. Dlatego niemal od razu zgodziłam się na spotkanie i z niecierpliwością go wyczekiwałam.

Facet ma niższe wykształcenie ode mnie. Czy to ma sens?

Spotkaliśmy się w jednej z knajp w naszym mieście, a na żywo Wojtek zrobił na mnie jeszcze lepsze wrażenie! To się w dzisiejszych czasach rzadko zdarza, że facet na żywo wygląda tak samo jak na zdjęciu, więc byłam mile zaskoczona.

Canva.com

Co więcej, Wojtek w trakcie spotkania na żywo, był równie elokwentny, jak wtedy gdy ze sobą pisaliśmy, więc to też było super. No, po prostu nie mogłam uwierzyć w swoje szczęście! Opowiedzieliśmy sobie, czymś się zajmujemy i, gdzie obecnie pracujemy, więc coś o sobie już wiedzieliśmy.

W pewnym momencie zupełnie przypadkiem poruszyłam temat swoich studiów. Opowiedziała coś o swoich zajęciach i nagle zobaczyłam, że Wojtkowi zrzedła mina. Wyczułam, że coś jest nie tak, więc zapytałam Wojtka, czy on aż tak źle wspomina swoje studia. Wtedy Wojtek powiedział mi, że on nigdy nie studiował!

Okazało się, że skończył tylko zawodówkę! Tak się jakoś jego życie potoczyło, że musiał szybko zacząć zarabiać. Na szczęście udało mu się w życiu, bo zainteresował się fotografią i obecnie pracuje jako fotograf ślubny, więc pracę ma nie najgorszą. Niestety po tym wyznaniu mój entuzjazm do niego trochę opadł.

Nie po to studiowałam przez 5 lat, a później jeszcze byłam na dwuletnich studiach podyplomowych i zrobiłam kilka kursów, żeby teraz spotykać się z facetem z niższym wykształceniem niż ja!

Ja wiem, że może na początku ta różnica w naszym wykształceniu nie będzie aż tak odczuwalna, ale boję się, że z czasem to będzie narastać i w końcu ten problem może wybuchnąć!

Tak jak wspomniałam, ja szukam męża, a nie wyobrażam sobie, żeby mój mąż miał niższe wykształcenie niż ja! No bo co ludzie powiedzą? Co ja powiem swoim przyjaciółkom i znajomym? Jak przedstawię go rodzinie?

Wojtek na razie mówi, że "nie przeszkadza" mu to, że ja jestem lepiej wykształcona niż on, ale myślę, że kłamie. Wiecie, jacy są faceci. Obawiam się, że prędzej czy później, zacznie mi wypominać moje studia, na początek niby w żartach na zasadzie:

A co ty tam robiłaś na tych studiach? Czego się tam nauczyłaś przez te 5 lat?

- itd.

Niby fajnie nam się gadało, Wojtek jest przystojny i mądry, ale obawiam się, że te różnice w końcu między nami wyjdą, dlatego wolę od razu dać mu kosza.

Nie wiem, czy mam rację? A może wy mnie przekonacie? Może ktoś tu ma podobne doświadczenia? Czy warto spotykać się z facetem gorzej wykształconym ode mnie?

Kobieta z wyższym wykształceniem szukająca faceta