„Gdyby Tomek wyskoczył z tym pytaniem jeszcze trzy lata temu, pewnie cała w skowronkach już na drugi dzień zamawiałabym orkiestrę ślubną i nawet dała zarobić jakiemuś typowi z akordeonem grube siano za to, że pobrzdąka parę melodii pod moim balkonem. Kiedyś marzył mi się ślub z prawdziwego zdarzenia z płonącym prosiakiem wjeżdżającym na salę w rytm disco polo. Na szczęście jak to mówią Czesi — to se ne vrati!”
* Publikujemy list naszej czytelniczki.
Żadnego ślubu!
Po sześciu latach związku Tomek postanowił mi się oświadczyć. Przyjęłam pierścionek, ale powiedziałam mu, że żadnego ślubu nie będzie! Wyrosłam już z etapu kiedy chciałam zostać księżniczką w białej sukni. Nie potrzebny mi ani welon, ani niewygodna sukienka na jeden wieczór za kupę forsy, ani huczna impreza w stylu „zastaw się, a postaw się”. To zwyczajnie nie dla mnie!
Gdyby Tomek wyskoczył z tym pytaniem jeszcze trzy lata temu, pewnie cała w skowronkach już na drugi dzień zamawiałabym orkiestrę ślubną i nawet dała zarobić jakiemuś typowi z akordeonem grube siano za to, że pobrzdąka parę melodii pod moim balkonem. Kiedyś marzył mi się ślub z prawdziwego zdarzenia z płonącym prosiakiem wjeżdżającym na salę w rytm disco polo. Na szczęście jak to mówią Czesi — to se ne vrati!
Ślub to skarbonka bez dna
Żyjemy w takich czasach, że większość z nas ledwo wiąże koniec z końcem. Przynajmniej w naszym środowisku. Rosnąca inflacja, okropnie wysokie ceny w sklepach i niekończące się wydatki sprawiłyby tylko, że nasze weselicho byłoby obciążeniem finansowym dla rodziny i znajomych. Wiadomo, że nie organizuje się tego dla pieniędzy, ale z pustymi kopertami raczej się nie przychodzi na takie uroczystości.
Zresztą i my zapłacilibyśmy fortunę za taką imprezę. Na samą salę trzeba wydać mnóstwo pieniędzy, a co dopiero wyżywienie, dekoracje, noclegi, orkiestra, fotograf, kamerzysta... Można tak bez końca wymieniać, prawdziwa skarbonka bez dna.
Nie potrzebuję nosić nazwiska mojego faceta
Poza kwestiami finansowymi w grę wchodzą także sprawy rodzinne. Kogo gdzie posadzić, żeby skłócone ciotki nie zepsuły wszystkim zabawy skakaniem sobie do gardeł... A czy kuzynka taty powinna dostać zaproszenie, czy raczej nie? A może siostra cioteczna dziadka brata się obrazi, jak jej nie wpiszemy na listę gości? Szczerze? Nawet nie chce mi się nad tym zastanawiać! Niektórych z tych ludzi pewnie widziałabym raptem drugi lub trzeci raz w życiu na oczy, a przy składaniu życzeń byłabym pewna, że to rodzina ze strony Tomka.
Powiecie pewnie, że można wziąć skromny ślub cywilny, zapraszając tylko najbliższych. Ale w sumie po co? My już dawno załatwiliśmy wszystkie formalności u notariusza. Skłonił nas do tego wspólny kredyt na mieszkanie. Nie potrzebuję nosić nazwiska mojego faceta, żebym czuła się bardziej „jego”. A oświadczyny przyjęłam tylko dlatego, że kupił mi ładny pierścionek! Zresztą bycie narzeczoną brzmi o niebo lepiej niż bycie dziewczyną!
Narzeczona Tomka
