„Kiedy po kolejnej pijackiej awanturze w domu podjęłam decyzję o rozwodzie, zadzwoniłam do teściowej, bo nie miałam gdzie się podziać. Sama pochodzę z domu dziecka i nie mam tu nikogo bliskiego. Drzwi od jej domu zawsze stały dla mnie otworem, nawet kiedy powiadomiłam ją o rozstaniu. Pomogła mi stanąć na nogi. Teraz wyprowadziłam się do innego miasta i zaczynam nowe życie, lecz nadal bardzo ciepło o niej myślę”.
* Publikujemy list naszej czytelniczki.
Wszystko wskazywało na to, że będzie nam jak w bajce
Moja historia może być dla niektórych osób zaskakująca, bo o teściowych rzadko kiedy mówi się cokolwiek dobrego. Jednak matka mojego byłego męża zrobiła na mnie tak ogromne wrażenie, że po zakończeniu tego związku, jedyne czego mi brakuje, to tej kobiety. Czuję, że byłoby nie na miejscu utrzymywać z nią nadal kontakt po tym, co zaszło między mną a Jackiem, ale zwyczajnie w świecie za nią tęsknię.
Wzięliśmy ślub w 2012 roku i wszystko wskazywało na to, że będziemy wieść długie i szczęśliwe życie, jak w bajce. Niestety Jacek popadł w alkoholizm i nie chciał walczyć o nasz związek. Po ponad 10 latach prób przywołania go do porządku musiałam odpuścić, bo czułam się jak wrak człowieka. Ktoś może powiedzieć, że skoro ślubowałam mu, że go nigdy nie opuszczę, powinnam być wierna i przymykać oko na jego pijaństwo i sposób, w jaki mnie traktował, gdy był pod wpływem alkoholu.
Choć Jacek nigdy na mnie ręki nie podniósł, kiedy tylko się napił, był okropnie wulgarny i niemiły. Wielokrotnie wyzywał mnie od najgorszych, robiąc mi wstyd przy ludziach. Raz nawet zamknął mnie na balkonie, kiedy po kłótni wyszłam na papierosa. Całe szczęście, że miałam w kieszeni telefon i mogłam zadzwonić do jego mamy, żeby przyjechała zrobić z nim porządek.
Pomogła mi stanąć na nogi po rozstaniu
Muszę przyznać, że jego uzależnienie od alkoholu było i dla niej strasznym ciężarem. Nim Jacek zaczął się tak upijać, moja teściowa miała takie samo doświadczenie ze swoim ojcem. Z tego względu wiedziała, jak mi ciężko po tych nieprzespanych, przepłakanych nocach i zawsze próbowała mnie odciążyć. Nie raz przywoziła zakupy, czy świeżo upieczone bułeczki, poprawiając mi humor od samego rana.
Pomagała mi zorganizować odwyk dla męża, gdy ten był w najgorszym stanie. Ten z kolei za każdym razem jednak twierdził, że robimy z niego menela, a on przecież nie jest taki jak jego dziadek. No cóż, może dużo zarabiał i nie pił taniego wina, tylko upijał się drogą whisky, ale alkoholizm wcale nie musi wiązać się z żebraniem pod sklepem o złotówkę na kolejną flaszkę.
Kiedy po kolejnej pijackiej awanturze w domu podjęłam decyzję o rozwodzie, zadzwoniłam do teściowej, bo nie miałam gdzie się podziać. Sama pochodzę z domu dziecka i nie mam tu nikogo bliskiego. Drzwi od jej domu zawsze stały dla mnie otworem, nawet kiedy powiadomiłam ją o rozstaniu. Pomogła mi stanąć na nogi. Teraz wyprowadziłam się do innego miasta i zaczynam nowe życie, lecz nadal bardzo ciepło o niej myślę.
Barbara z Kielc
