"Mój mężuś kończył niedawno 30 lat. Zazwyczaj nie robimy wielkich, urodzinowych imprez, ale 30-stka to już taka okazja, że nie mogliśmy żałować na przyjęcie. Zaprosiliśmy wszystkich najbliższych - rodzinę i przyjaciół - i w miarę naszych możliwości finansowych postaraliśmy się o to, aby nasi goście mieli fajne atrakcje i fajną atmosferę. Oczywiście Paweł był najszczęśliwszy na świecie, ale z niego taki trochę Piotruś Pan w dalszym ciągu. Tylko, jak on ma nie być Piotrusiem Panem, skoro jego mamusia wciąż traktuje go jak dziecko. Były urodziny to były też prezenty. Teściowa przyniosła Pawłowi taki, że po prostu masakra. Ona serio dalej myśli, że jest dzieckiem. A dodatkowo zrobiła mi tym upominkiem pod górkę".
*Publikujemy list od naszej czytelniczki.
Mąż skończył 30 lat
Jedni powiedzą, że aż 30, a inni, że dopiero. My w każdym razie wciąż czujemy się młodzi, ale nie spędzamy weekendów jak nasi koledzy. Wolimy sobie gdzieś pojechać, pozwiedzać. A nie imprezować i żyć od weekendu do weekendu tylko po to.
No ale 30-stka to na tyle wyjątkowa okazja, że chcieliśmy ją uczcić, jak należy.
Postanowiliśmy, że w miarę naszych możliwości finansowych zrobimy wszystko, żeby nasi goście dobrze się bawili.
Zaprosiliśmy wszystkich najbliższych z rodziny i naszych przyjaciół. Przeprowadziliśmy na starcie sporą selekcję, ale zależało nam na tym, żeby bawić się faktycznie z tymi osobami, które są dla nas zawsze, a nie tylko od święta.
Była też lista prezentów, żeby nic się nie zdublowało. Paweł uznał, że skoro niedawno zmieniliśmy mieszkanie i wciąż urządzamy się od zera, to chciałby, żeby te jego prezenty mogły pomóc nam w wyposażeniu własnych czterech kątów.
Wszyscy się dostosowali
Przygotowaliśmy taką listę, jak robi się na wesele. Nie było tam wielkich prezentów. Zależało nam na ręcznikach, pościeli, komplecie kubków czy ściereczek kuchennych. Niektóre osoby odkreślały z listy po kilka punktów. Inne postanowiły wybrać jeden.
Każdy wpisywał się na liście z imienia i nazwiska, żeby było wiadomo, kto co ma. Bo na przykład jedna osoba wybrała narzutę na łóżko, a inna poduszki i trzeba było kupić takie, żeby tworzyły komplet.
Na listę nie wpisała się tylko teściowa. Gdy to zauważyłam, byłam już pewna, że ona na pewno się wyłamie. Ale nie podpytywałam, to przecież jej decyzja, co przyniesie własnemu synowi.
Nadszedł dzień imprezy
Wszyscy mieli świetne nastroje, a ja byłam z nas dumna, że tak to wszystko zorganizowaliśmy. Chyba lepiej niż na nasze wesele.
Rzutem na taśmę zaprosiliśmy jeszcze DJ-a, który ogarnął imprezę pod kątem muzycznym. Początkowo założenie było takie, że sami będziemy udostępniać muzykę, ale trafił się fajny DJ, któremu wypadło zlecenie i dał nam 50% zniżki. Skorzystaliśmy.
Teściowa również miała świetny nastrój. Przyszła z prezentem, ale oczywiście na sali nie otwieraliśmy upominków.
Za to w domu, Paweł rzucił się na nie zaraz po powrocie. Co dostał od teściowej? Masakra! Przecież teraz to ja nie będę miała chłopa w domu. W niczym już mi nie pomoże, bo będzie cały czas grał. Teściowa kupiła mu konsolę. Prezent dla dziecka? Oszalała?
Rozmawialiśmy z Pawłem o tym, że u nas w domu żadnej konsoli nie będzie, bo to pochłaniacz czasu, a jego mamusia perfidnie mu ją kupiła. Bez konsultacji ze mną.
Jeśli się pokłócimy, ale pogorszą się relacje między nami, to będzie zdecydowanie jej wina. No co tu dużo gadać.
Jestem na nią wkurzona!
Dagmara
