„Mojemu dziadkowi zawsze dopisywał świetny humor. Śmialiśmy się czasem, że z powodzeniem mógłby robić karierę w kabarecie. Kiedy odszedł, miał niecałe 80 lat. Zawsze powtarzał, że kiedy zabraknie go na świecie, chciałby, żebym dokładnie przejrzała jedno pudełko na strychu. Poza starymi zdjęciami z młodzieńczych lat dziadka znalazłam tam list, którego treść złamała moje serce na pół”.
* Publikujemy list naszej czytelniczki.
Znalazłam list, którego treść złamała moje serce na pół
Mojemu dziadkowi zawsze dopisywał świetny humor. Mimo upływu lat i pojawiających się chorób zawsze był pogodny i radosny. Śmialiśmy się czasem, że z powodzeniem mógłby robić karierę w kabarecie. Na każdą okazję miał jakiś dowcip i potrafił żartobliwie skwitować każdą sytuację, niejednokrotnie podnosząc człowieka na duchu. Był człowiekiem, którego będzie mi strasznie brakować, bo wiele się od niego nauczyłam. Podobnie jak moja córeczka — Klara, którą nauczył jeździć na rowerze i wiązać buciki.
Kiedy odszedł, miał niecałe 80 lat. Zmarł w trakcie snu, bez bólu i łez. Wraz z jego śmiercią nic nie jest już takie samo. Zawsze powtarzał, że kiedy zabraknie go na świecie, chciałby, żebym dokładnie przejrzała jedno pudełko na strychu.
Poza starymi zdjęciami z młodzieńczych lat dziadka znalazłam tam list, którego treść złamała moje serce na pół. Postanowiłam, że podzielę się nią z Wami, bo być może i w Waszym otoczeniu jest osoba, która zmaga się z podobnym problemem, ukrywając go za maską wesołka.
Kochana Wnusiu!
Czuję, że moje dni zbliżają się już ku końcowi. Mam nadzieję, że znajdziesz kiedyś ten list i zrozumiesz, jak wiele dla mnie zrobiłaś. Doskonale wiem, że starania o dziecko nie były dla Ciebie łatwe. Lata rozczarowań, badań i nieudanych prób były dla mnie równie ciężkie jak dla Ciebie. Na liście moich rzeczy do zrobienia było zostanie pradziadkiem.
Reklama
- czytałam w liście, a łzy cisnęły mi się do oczu. Rzeczywiście zajście w ciążę było trudniejsze, niż początkowo mi się wydawało.
Dziadek przez lata zmagał się z ciężką chorobą
Okazało się, że dziadek przez lata zmagał się z ciężką chorobą, o której nikomu nie mówił:
Musisz jednak o czymś wiedzieć. Za maską pogodnego staruszka przez lata skrywałem ciężką, lekooporną depresję. Po śmierci babci kilkukrotnie próbowałem odebrać sobie życie. Nigdy o tym nie wspominałem, bo nie chciałem Cię martwić, wiedząc, że stres nie sprzyja ciąży. Czułem, że nowa postać w rodzinie wcieli we mnie nową energię, dając mi nowe, radośniejsze spojrzenie na świat. Chcę Ci z całego serca podziękować, ze odmieniłaś moje życie, wypełniając dziurę, jaką w moim sercu wyryło odejście babci. Dbaj o Klarcię i powtarzaj jej zawsze, jak bardzo ją kochasz. Dziadek będzie o Was dbał z góry!
Nie miałam pojęcia, że ten radosny człowiek tak ciężko to przeszedł. Nawet na stypie po babci z rękawa wysypywały mu się pierwsze dowcipy. Warto dokładniej przyglądać się bliskim, zwłaszcza po tak dużych stratach, jak śmierć bliskiej osoby. Gdyby próby dziadka okazały się skuteczne... Aż na samą myśl przechodzą mnie dreszcze.
Elwira
