"Są w życiu takie chwile, które zostają w naszej pamięci na bardzo długo i które sprawiają, że zupełnie inaczej patrzymy na otaczającą nas rzeczywistość. Nigdy bym się nie spodziewała, że mój sposób myślenia i sposób wartości zmieni się za sprawą spotkania z bezdomnym człowiekiem".
*Publikujemy list naszej czytelniczki.
To miał być zwykły spokojny dzień
Pamiętam, że to był typowy lipcowy dzień — taki jak teraz. Słońce bardzo mocno prażyło, temperatura dochodziła do 36 stopni, a ludzie kryli się przed niesłabnącym gorącem.
Akurat wybierałam się na szybkie zakupy. Może zaznaczę, że jestem 35-letnią singielką, która kilka lat temu wyprowadziła się od rodziców, a teraz mieszka i pracuje na własny rachunek. Zawsze tak mi się wydawało, że życie jest skonstruowane, że każdy ma to, na co sobie zasłużył i jak ktoś jest biedny i nie ma nic, to widocznie popełnił w życiu bardzo dużo błędów. Nie brałam pod uwagę faktu, że mogło się coś stać, co tę biedę w życiu konkretnego człowieka spowodowało...
Wracając jednak do poruszonego tematu - zrobiłam sobie spacer do takiego większego hipermarketu, bo jednak przez wzrost cen człowiek stara się oszczędzać wszędzie tam, gdzie tylko się da. Nie inaczej było też w moim przypadku. Przed sklepem jednak całkiem przypadkowo natrafiłam na bezdomnego. To było naprawdę niezwykłe spotkanie.
Słowa bezdomnego mną wstrząsnęły
Mężczyzna podchodził do innych ludzi i prosił o pomoc. Niektórzy dawali mu jedzenie, inni pieniądze. Nikt z nim jednak nie porozmawiał. Coś w środku wewnątrz mnie się odezwało i postanowiłam go zapytać o to, dlaczego jest bezdomny i co takiego w jego życiu się stało.
Jego odpowiedź sprawiła, że moje serce pękło na tysiące malutkich kawałków, a w oczach pojawiły się łzy, których nie potrafiłam już zahamować.
Ja, bardzo Pani dziękuję... Wie Pani, większość ludzi mnie ignoruje, krytykuje i uważa za życiowego przegrywa, który sam sobie zgotował taki los. Inni dają mi pieniądze, rzeczy, albo jedzenie. Kiedyś nawet jeden mężczyzna dał mi swój drogi płaszcz, który służy mi do tej pory. Nikt jednak nigdy o nic mnie nie zapytał, a to tak wiele dla mnie znaczy. Tak naprawdę znalazłem się tutaj przez miłość... a konkretnie przez to, że źle ulokowałem swoje uczucia. Byłem kiedyś bogaty, ale niestety moja żona tak mnie omamiła, że zaczęła zdradzać mnie z innym mężczyzną, a potem doprowadziła mnie do finansowego upadku. Zabrała mi wszystko, a po sobie zostawiła tylko olbrzymie długi. Teraz nawet nie mogę nic mieć, nie mogę pracować, bo i tak wszystko zabierze mi komornik. Taki jest już mój los. Dziękuję Pani, że mogę Pani o tym opowiedzieć.
Byłam w szoku. Natychmiast przytuliłam tego Pana i całkowicie się popłakałam. Nie byłam w stanie opanować tych wszystkich emocji.
Alicja
