„Jeśli chodzi o wychowywanie dzieci, to ja już swoje zrobiłam. Julia za moment kończy studia, a Kasia jest w połowie. Coś tam rzecz jasna jeszcze pomagamy, ale one same już za siebie decydują praktycznie w większości spraw, z którymi trzeba się zmierzyć w dorosłym życiu. Jedyne czym się martwię, to właśnie tym, jak one sobie to dorosłe życie poukładają, bo z szukaniem mężów, to idzie im kiepsko”.
*Publikujemy list naszej czytelniczki.
Życiowe prawdy kobiet w średnim wieku
Wiem, że dziś już inne czasy i młodzi nie stają przed ołtarzem w wieku osiemnastu lat, tak jak miało to miejsce w zarówno w moim przypadku, jak i w przypadku większości moich koleżanek. Nawet jeśli któraś się wyłamywała, to maksymalnie do 21 lat i dziękuję do widzenia. Matka z ojcem stawiali sprawę jasno, że żenić się trzeba, bo taka kolej rzeczy. Jak dziś to tym myślę, to faktycznie nie brzmi to dobrze, ale tak właśnie było.
Julka i Kasia są zdolnymi dziewczynami i jestem z nich naprawdę bardzo dumna! Nie poganiam ich też szybkiego do zakładania rodziny, ale nie oszukujmy się, kobiety są w tym temacie na straconej pozycji. Generalnie im szybciej, tym lepiej, bo później różnie może być. Ja zawsze staram się myśleć pozytywnie, ale w mojej rodzinie od lat krąży jakaś zła energia, wiec wolę dmuchać na zimne.
No ale tak, jak wspominałam, presji nie wywieram i wywierać nie będę. Czasem tylko coś tam sobie zażartuję, że moje babcine lata się zbliżają, więc kiedy mam bawić wnuki, jak nie teraz? Jak to się mówi, nigdy nie ma dobrego momentu na robienie dzieci, dlatego lepiej jak się trafi samo, ale to też nie z byle kim.
canva.com
Zatroskana matka: „Prawdziwy facet powinien mieć studia...”
Według mnie to bez żadnej dyskusji dziś prawdziwy facet powinien mieć studia, samochód i dobrą pracę. Moje córki tego nie rozumieją i do tej pory swoją uwagę kierowały raczej w stronę mało ogarniętych kawalerów. Studiują w dużym mieście, ale romansują z chłopakami pokroju wiejskich dżentelmenów, których tu na miejscu jest wielu. Duże miasto to duże możliwości pod każdym względem i tego powinny się trzymać.
Tu muszę podkreślić, że nie interesują mnie zięciowie z bogatych domów, którym za sprawą zaradności rodziców wszystko spadło z nieba. Chciałabym, żeby moje córki trafiły na kogoś, kto w domu rodzinnym nie miał zbyt kolorowo, ale sam potrafił zmienić swoje życie na lepsze. Taka postawa gwarantuje bezpieczeństwo dla kobiety i dzieci, które prędzej, czy później się pojawią.
Wiem, że mój list wywoła pewnie dużo kontrowersji, bo wiele kobiet wciąż mydli oczy swoim córkom, że liczy się wnętrze i wrażliwość, ale to sprawdza się tylko na filmach. Tak więc Panowie, do roboty i jak już osiągniecie w wysoką pozycję w społecznej piramidzie, to możecie się brać za moje córki.
Zatroskana matka
