"Pomyślicie pewnie, że oszalałam. Oczywiście świadomie nigdy bym się na to nie zdecydowała, ale tak się jakoś potoczyło moje życie, że wyszłam za mąż za geja i prawdę mówiąc, dziś tego nie żałuję, bo układa nam się świetnie. Mam cudownego męża, który jest wspaniałym ojcem naszej córki, a ja jestem najszczęśliwszą żoną na świecie. Jak to możliwe — zapytacie. Już wam wszystko wyjaśniam".
*Publikujemy list od czytelniczki.
Wyszłam za mąż za geja
Poznaliśmy się jeszcze na studiach 20 lat temu. Mieszkam we wschodniej Polsce i wtedy świadomość w tych sprawach nie była zbyt duża. Każdy żył po bożemu i obowiązywały jasne prawa i zasady — kobieta pasuje do mężczyzny, a mężczyzna do kobiety i nie może być inaczej i kropka. Niestety, życie płata różne figle.
Gdy Mariusz wszedł do sali na uniwerku, w której mieliśmy ćwiczenia, od razu zwróciłam na niego uwagę — był kolorowo ubrany i jakże inny od wszystkich chłopaków, jakich znałam do tej pory. Pomyślałam wtedy, że to po prostu kolorowy ptak i taka artystyczna dusza.
Mariusz usiadł koło mnie i od razu złapaliśmy dobry kontakt. Okazało się, że Mariusz sam sobie szyje, a nawet projektuje ubrania. Lubił chodzić też do ciuchlandów i wynajdywać sobie różne perełki, a naprawdę miał do tego rękę! Na początku tylko się zaprzyjaźniliśmy.
Mariusz zaczął zabierać mnie do tych ciuchlandów i sam pomagał mi się ubierać. Szczerze mówiąc, ja do tej pory byłam taką szarą myszką i nie zwracałam uwagi na strój, ale przy nim rozkwitłam i wypiękniałam! Mariusz namówił mnie też, żebym zaczęła się malować i to od niego dostałam pierwszą paletkę cieni do powiek! Wtedy myślałam, że to urocze, że taki mężczyzna tak się o mnie troszczy!
Wkrótce moje koleżanki zaczęły mnie podpytywać, czy już się całowaliśmy! Ja spłonęłam wtedy rumieńcem, bo choć Mariusz zawsze był dla mnie miły, to nigdy nie przekraczał granicy koleżeństwa. Jednak koleżanki przekonały mnie, że pewnie jest nieśmiały i to ja powinnam przejąć pałeczkę.
Wyprawiłam więc wielką imprezę, na którą zaprosiłam kilkadziesiąt osób z naszego roku. Na tej imprezie polało się morze drinków. Był też mój sąsiad, z którym Mariusz się zaprzyjaźnił i wiem, że oni też dużo pili i dużo ze sobą gadali.
Razem z koleżankami, spiłyśmy wtedy Mariusza i tak się jakoś potoczyło, że tej nocy wylądowaliśmy razem w łóżku. No i stało się, zaliczyliśmy wpadkę. 9 miesięcy później narodziła się nasza jedyna córka. Mariusz jednak wziął wszystko na klatę — oświadczył mi się i zostaliśmy małżeństwem.
W sypialni nam się nie układa z mężem, ale w kuchni jest bajka
Po porodzie nasze życie łóżkowe kompletnie zamarło, ale w zasadzie to ono nigdy się tak naprawdę nie narodziło. Poza tym jednym razem, między nami nigdy do niczego nie doszło. Wtedy myślałam jednak, że tak to już jest w każdym małżeństwie po przyjściu na świat dziecka.
Jednak prawdę mówiąc, ja nie miałam większych potrzeb, a Mariusz braki w tych sprawach wynagradzał mi na innym polu. Mariusz okazał się fantastycznym tatą dla naszej Klaudii — był bardzo czuły i kreatywny. Wymyślał dla niej kreatywne zabawy — np. razem szyli ubranka dla lalek.
Wkrótce Mariusz odkrył też swój kolejny talent i zakochał się w gotowaniu. Uwielbiał przyrządzać różne wymyślne potrawy i był w tym świetny. Szczerze mówiąc, Mariusz tak bardzo pokochał gotowanie, że to on zaczął rządzić w kuchni, a ja nie miałam nic naprzeciwko!
Wkrótce to Mariusz zaczął planować obiady i robić zakupy, a gotowanie stało się naszym ulubionym zajęciem. Uwielbialiśmy to i tak spędzaliśmy razem czas! No i zaczęliśmy na tym zarabiać — założyliśmy firmę cateringową, która zajmuje się przyrządzaniem dań na imprezy. Dziś tworzymy zgrany duet zarówno prywatny jak i zawodowy, bo razem pracujemy i radzimy sobie całkiem nieźle.
Trudno wskazać mi moment, kiedy w końcu dotarło do mnie to, że mój mąż jest gejem. To nie był jeden konkretny moment, ale raczej proces, kiedy to sobie uzmysłowiłam. Z biegiem czasu zaczęłam łączyć różne fakty — to, że mój mąż nigdy nie okazywał mi namiętności, to, że wolał się przytulać niż całować itd, no i w końcu to stało się dla mnie jasne.
Któregoś wieczora, gdy nasza córka miała kilka lat, usiedliśmy razem na kanapie i w końcu mu to powiedziałam.
Mariusz, wiem, że jesteś gejem. Podejrzewałam to już od dłuższego czasu. Ale chcę, żebyś wiedział, że mi to nie przeszkadza, bo sprawiasz, że jestem najszczęśliwszą żoną na ziemi
- powiedziałam mu.
Mariusz rzucił się wtedy w moje objęcia i przepłakaliśmy cały wieczór. Wyznał mi, że spadł mu kamień z serca, bo ta sprawa bardzo mu ciążyła.
Uzgodniliśmy wtedy, że się nie rozwiedziemy. Oboje wyznaliśmy sobie, że kochamy nasze życie takim, jakie jest i za nic nie chcielibyśmy go zmienić. Mariusz kochał być ojcem i nie wyobrażał sobie np., że miałby zostać niedzielnym tatą i widywać naszą córkę tylko w weekendy. Wiem, że byłby wtedy bardzo nieszczęśliwy. Tak samo i ja nie chciałabym rozbijać naszej rodziny i pozbawić Klaudii ojca.
Dziś od tych wydarzeń minęło już 20 lat. Nasza córka jest już pełnoletnia. Wychowaliśmy wspaniałą i wartościową osobę. A my wciąż jesteśmy szczęśliwym małżeństwem i niczego nie żałujemy.
Szczęśliwa żona geja
