"Byłam załamana i w naszym kościele zamówiliśmy dla syna mszę o nawrócenie, żeby przestał błądzić. Niestety, od mszy minęły już 2 tygodnie, a syn nie zmienił nastawienia. Proszę was o wszelkie porady — co my jako dziadkowie możemy jeszcze zrobić, żeby nasz syn ochrzcił swojego syna? Przecież to dzieciątko nie jest winne, że jego mama i tata błądzą. Musi być jakiś sposób, by nasz wnuk dostąpił łaski Boga?"
*Publikujemy list od czytelniczki.
Mój syn odszedł od wiary katolickiej!
Razem z mężem od dziecka wychowywaliśmy syna w wierze katolickiej. Bardzo staraliśmy się, by wyrósł na przykładnego katolika i myślę, że w tej kwestii zrobiliśmy wszystko, co możliwe. Dawaliśmy mu do czytania katolickie czasopisma i oczywiście obowiązkowo co niedzielę chodziliśmy na mszę.
Gdy syn był nastolatkiem, pierwszy raz zaczął się buntować. Jednak, gdy razem mieszkaliśmy, mieliśmy na niego jako taki wpływ i zwyczajnie w pewnym momencie wręcz zmuszaliśmy go do chodzenia do kościoła. Niestety, gdy się wyprowadził, już nie mieliśmy na niego takiego wpływu.
Po wyprowadzce syn ogłosił nam, że odszedł od katolickiej wiary! Co gorsze, zaczął interesować się buddyzmem, jogą i jakimiś tantrami i twierdzi, że teraz to jest jego nowa religia!
Było nam ciężko, ale jakoś pogodziliśmy się, że z kościołem katolickim mu nie po drodze. Janek i Marysia wzięli cywilny ślub i wylałam z tego powodu może łez! Ale najgorsze miało dopiero nadejść!
Mój syn i synowa nie chcą ochrzcić dziecka! Co mogę zrobić?
Pół roku temu mojemu synowi urodziło się dziecko. Gdy dowiedzieliśmy się, że mój syn i synowa nie chcą ochrzcić dziecka, nasz wieloletni konflikt odżył na nowo! Dla nas jest to wprost niewyobrażalne!
Nie mam pojęcia, jak można takiego maleństwa pozbawić możliwości zbawienia w Jezusie Chrystusie i życia w Kościele. Przecież dziecko nie jest niczemu winne! To maleństwo jest przede wszystkim za małe, by móc świadomie wybrać drogę, dlatego obowiązkiem każdego rodzica jest mu ją wskazać! A jedyną właściwą drogą jest życie w wierze katolickiej!
Próbowaliśmy prośbą i groźbą przemówić synowi i synowej do rozsądku, żeby ochrzcili synka — niestety nic nie działa! Oni się uparli i już! Syn i synowa twierdzą, że chrzest nie ma dla nich żadnego znaczenia. Mówią, że byliby hipokrytami, gdyby ochrzcili dziecko i przyrzekali, że wychowają je w wierze katolickiej, bo wcale nie zamierzają tego robić!
Byłam już załamana i w naszym kościele zamówiliśmy dla syna mszę o nawrócenie, żeby przestał błądzić. Niestety, od mszy minęły już 2 tygodnie, a syn nie zmienił nastawienia.
Proszę was o wszelkie porady — co my jako dziadkowie możemy jeszcze zrobić, bo ja już nie mam pomysłów. Przecież to dzieciątko nie jest winne, że jego mama i tata błądzą. Przecież musi być jakiś sposób, by nasz wnuk dostąpił łaski Boga?
Proszę tylko nie pisać byśmy jeszcze raz porozmawiali z synem i z synową — robiliśmy to już wielokrotnie i to tylko doprowadzało do kłótni i zaogniało nasz konflikt!
Zmartwiona babcia niewinnego dzieciątka
