"Po ślubie sami zaproponowaliśmy synowi i jego żonie, żeby z nami zamieszkali, póki się nie dorobią. Zauważyłam, że Klaudia lubi >pożyczać< nasze produkty i nigdy ich nie oddawać, ale machnęłam na to ręką! Miałam dużą tolerancję na jej zachowania, ale teraz to już przesadziła! Od tygodnia wymyślam sposób zemsty i trochę tych pomysłów mam, ale postawiłam na jeden. Jestem pewna, że z tego to ona już się nie podniesie!"
*Publikujemy list od czytelniczki.
Zamieszkaliśmy razem z synową
Kiedy mój syn przyprowadził do domu swoją narzeczoną, ucieszyłam się, że w końcu się ustatkował, bo szczerze mówiąc, już się o niego martwiłam. Nie znałam za dobrze tej Klaudii, ale wyglądała na normalną, spokojną dziewczynę. Wyprawiliśmy młodym ślub, jak się należy, żeby mogli w końcu żyć po bożemu.
Razem z mężem mieszkamy w dwupiętrowym domu pod miastem, więc sami zaproponowaliśmy młodej parze, że póki się nie ustatkują, mogą zamieszkać z nami i na spokojnie się dorabiać. Myślałam, że we dwie kobiety jakoś się dogadamy w jednym domu! A jednak bardzo się myliłam! Ale o tym za chwilę.
Ja z mężem przeprowadziliśmy się na dół, a młodzi zamieszkali na górze no i tym sposobem zamieszkałam razem z synową. Mamy niestety tylko jedną kuchnię na dole, ale z Klaudią ustanowiłyśmy nawet dyżury, żeby sobie nie wchodzić w drogę — ja gotowałam ok. 15, a ona o 17. Sprzątnęłam dla niej nawet jedną szafkę kuchenną, żeby tam mogli trzymać wszystkie swoje rzeczy i ustanowiliśmy dla ich oddzielne półki w lodówce.
Już wtedy zauważyłam, że Klaudia lubi "pożyczać" pewne produkty i nigdy ich nie oddawać. Raz zauważyłam, że podebrała nam mąkę, innym razem, że wyjadła nam kiełbasy z naszej półki w lodówce, albo nałożyła sobie plasterki sera. Oczywiście wkurzało mnie, no ale przecież to synowa, więc nic nie mówiłam. Póki nie tykała się moich kwiatów, wszystko było OK!
Moja synowa zniszczyła moje kwiaty!
Kwiaty to moja wielka nieskończona miłość! Po nich od razu widać, czy ktoś je kocha i, czy ma do nich rękę, bo oddają człowiekowi to, co sam im daje. Mogę więc z całą stanowczością powiedzieć, że moje kwiaty to dla mnie świętość!
Ostatnio zasadziłam kilka sadzonek kwiatów na swoim ogródku. Wszystko zaplanowałam kolorystycznie tak, żeby pięknie mi do siebie pasowało — czerwona aksamitka, biały koper ozdobny i niebieski chaber.
Po południu pojechaliśmy z mężem na zakupy. Gdy wróciliśmy, moje kwiaty zostały zniszczone! Ktoś przebiegł po świeżo zasadzonych kwiatkach! Od razu czułam, że to synowa, no bo kto inny?
Powiedział to Klaudii, a ona wszystkiego się wyparła! Co więcej, ta parszywa żmija wmawiała mi, że pewnie sama je zniszczyłam! Co za perfidna zakłamana dziunia! Zamiast przyznać się, że po nich przeszła, bo wyraźnie widziałam ślad jej butów na ogródku, to ona zaczęła jeszcze zwalać winę na mnie!
Dam synowej nauczkę!
Ja tak tego nie zostawię! Muszę dać tej dziuni nauczkę, bo będzie jeszcze gorzej! Do czego to doszło, żebym we własnym domu nie mogła zasadzić kwiatów? Od tygodnia wymyślam sposób zemsty i trochę tych pomysłów mam, ale postawiłam na jeden.
Ta Klaudusia lubi się stroić i ma szafę pełną drogich ciuszków. Wymyśliłam, że potnę jej najlepsze sukienki nożyczkami, a na dodatek wpuszczę im do szafy mole i powiem, że to te szkodniki tak zniszczyły jej ubrania! Hahaha! Już teraz mi lepiej, jak o tym myślę! Muszę to zrobić i pokazać, kto rządzi w moim domu, bo inaczej ta dziunia wejdzie mi na głowę!
A może macie jakiś lepszy pomysł, żeby dać synowej popalić?
Wściekła teściowa
