"Mój mąż zmarł 2 lata temu w wieku 72 lat. Janusz nigdy dobrze się nie odżywiał, więc pewnie dlatego zachorował i szybko zmarł. Okazuje się, że mój mąż skrywał w domu prawdziwy skarb, o czym dowiedziałam się kilka dni temu".
*Publikujemy list naszej czytelniczki.
Mój zmarły mąż był bardzo skąpym człowiekiem
Z moim mężem wspólnie przeżyliśmy 40 lat życia. Janusz od początku naszego poznania bardzo o mnie zabiegał, a szczęśliwy finał naszej znajomości miał miejsce na ślubnym kobiercu.
Na początku naszego życia wszystko było w porządku, a potem Janusz zaczął znacznie więcej zarabiać i ja wiem, że o zmarłych się źle nie mówi, ale muszę być szczera — Janusz nie należał do rozrzutnych ludzi. Prawdę mówiąc, był niezwykle skąpy.
Gdy pojawiły się dzieci, dusił każdy grosz i na wszystko żałował. Ja wiem, że było ciężko, bo tylko on pracował, ale jak na tamte czasy naprawdę źle nie zarabiał, więc ciągle się zastanawiałam, co robił z tymi wszystkimi pieniędzmi i w zasadzie gdzie one wszystkie się podziały.
Później dzieci dorosły, wyprowadziły się i zmienił się ustrój, ale mój mąż wcale się nie zmienił. W jego słowniku ulubionym słowem było "skromnie". Wiem, że mnie kochał — kochał też nasze dzieci i tę miłość okazywał, ale miał też niewątpliwą słabość do pieniędzy.
Przez całe życie kupował najtańsze jedzenie złej jakości i to pewnie był jeden z powodów, dla którego zachorował na raka jelita grubego. Śmierć Janusza była dla nas dużym zaskoczeniem, bo wydawało się, że jest taki silny, że nic go nie złamie. Tę walkę jednak przegrał.
W domu po zmarłym mężu znalazłam skarb
Janusz odszedł 2 lata temu. Przez pierwsze kilka miesięcy nie sprawdzałam, ile zostawił nam na koncie, bo nawet nie chciałam wiedzieć. Znacznie bardziej wolałabym, żeby mój mąż nadal żył.
Po kilku miesiącach wybrałam się do banku. Okazało się, że pieniędzy na koncie było bardzo mało. Na szczęście mam emeryturę, więc jakoś sobie poradzę, ale było to dla mnie pewnego rodzaju zaskoczeniem.
Od tamtego czasu minęło już dwa lata, a ja nauczyłam się żyć na nowo.
Ostatnio jednak wzięłam się za porządki i po odsunięciu kanapy zauważyłam coś nietypowego. Jedna z desek była jakoś tak dziwnie przymocowana, taka jakby inna niż wszystkie. Długo się nie zastanawiałam, podważyłam, a w środku znalazłam skrytkę.
Wyjęłam z niej sporej wielkości kuferek. Otworzyłam go, a w nim znalazłem sztabki złota. Byłam w szoku. To tak mój mąż lokował oszczędności. Nie mogę w to uwierzyć, bo nigdy nic nie zauważyłam, żeby Janusz kiedykolwiek kupował złoto. Przez tyle lat nigdy mi nic nie powiedział.
Co mam zrobić z tym złotem? Da się to jakoś sprzedać? Proszę o pomoc.
Bożena
