"Nigdy nie wierzyłam w takie rzeczy jak przepowiednie ze szklanej kuli, czytanie z dłoni czy karciane wróżby, ale ten jeden raz dałam się namówić na wizytę u wróżki. Moje przyjaciółki urządziły mi urodziny w klimacie Harrego Pottera i magia pasowała do tego tematu idealnie. Śmiać mi się chciało, jak weszłyśmy do tej wróżki, ale z każdym jej słowem było mi coraz mniej do śmiechu. Skończyło się tym, że ja już później się bawić nie umiałam, a teraz mam taką traumę, że boję się nawet wyjść z domu. Kompletnie nie wiem, jak sobie z tym radzić?"
*publikujemy list od czytelniczki
Jak ja żałuję, że to zrobiłam
Nie jestem osobą wierzącą w przesądy i inne takie. Generalnie zawsze śmiałam się ze wszystkich wróżek i tematu magii i przyjaciółki chyba tak na przekór zorganizowały mi urodzinową imprezę niespodziankę w klimacie Harrego Pottera.
Film akurat nawet przypadł mi do gustu, więc byłam nawet miło zaskoczona. Dziewczyny przygotowały nawet przebrania i sporo różnych, magicznych dodatków.
Ale przed prawdziwą balangą miałyśmy udać się do wróżki. Kiedy to usłyszałam, odparłam stanowczo, że nie ma takiej opcji. A one zapytały, czego się boję, skoro i tak nie wierzę. Przecież to tylko zabawa, a wróżka jest już opłacona i mamy być u niej za pół godziny.
Ostatecznie się zgodziłam, ale tylko dlatego, żeby nie robić im przykrości. Szybko tej decyzji pożałowałam.
Wszystko wyglądało bardzo profesjonalnie
Byłam przekonana, że każda wróżka ma przy sobie tę szklaną kulę, a najlepiej jeszcze czarnego kota, który bardziej kojarzy mi się z atrybutem wiedźmy.
Wróżka to też taka wiedźma, prawda? Gdyby nie była wiedźmą, to na bank by tyle o nas nie wiedziała. A wiedziała!
Najpierw powróżyła mojej przyjaciółce i u niej dosłownie wszystko się zgadzało. To był dla mnie szok.
Dostała też kilka rad na przyszłość, ale ta przyszłość ma być dla niej raczej kolorowa.
Druga koleżanka też dostała same przyjazne rady, a karty ponownie dużo niej wiedziały.
Gdy przyszła kolej na trzecią, ja już miałam coraz większe wątpliwości. Nie chciałam już znów, żeby ktoś mi wróżył, ale dziewczyny na siłę wciągnęły mnie w ten rozkład kart.
To, co usłyszałam od wróżki, sprawiło, że mam teraz traumę.
Ona znała moją sytuację
Choć przyjaciółki twierdziły, że nic jej wcześniej nie opowiadały i też widzą ją na oczy po raz pierwszy.
Wróżka wiedziała o takich rzeczach, o których nikomu nie mówiłam. Nawet najbliższym osobom.
Powiedziała też, że wie, że bardzo chciałabym zostać mamą i to będzie możliwe już całkiem niedługo, jeśli oszukam przeznaczenie, bo gdy tego nie zrobię, mogę wcześniej tragicznie zginąć.
Co to mi zrobiło w głowie? Masakra! Przecież ja boję się nawet wyjść z łóżka, bo zastanawiam się, czy się nie przewrócę i nie uderzę w coś głową.
Wyjście na zakupy graniczy z cudem i coraz częściej proszę kogoś o to, żeby przynosił mi niezbędne produkty do domu. Z nikim się nie spotykam. Leżę głównie w łóżku. Sprawdzam obsesyjnie, czy nic się nie pali, czy nie ulatnia się gaz.
Nie radzę już sobie z tym. Dziewczyny mówią, że przecież karty czasem mogą się mylić i powinnam pójść do innej wróżki, ale jak mam to zrobić, skoro boję się wyjść z domu?
Łatwiej mi było, gdy nie wierzyłam w to wszystko i nie kusiłam losu. A teraz? To już chyba tylko psychiatra może mi pomóc.
Marlena
