"Znam ją od kilku miesięcy. Na początku wydawała mi się zbyt idealna, żeby mogła być prawdziwa i trzymałem dystans. Ale ma w sobie tak wiele cudownych cech, że nie potrafię odmawiać sobie spędzania z nią czasu. Po miesiącu byłem zakochany po uszy, a teraz kocham ją całym sercem. Jest ideałem mojej kobiety, ale jedna z jej cech sprawia, że momentalnie się od niej odsuwam. Ona wciąż zmienia zdanie. W sytuacjach błahych i bardziej istotnych. Funduje mi taką huśtawkę emocji, że nie wyrabiam. W dodatku mam podejrzenia, dlaczego to robi. A co, jeśli to prawda?"
*publikujemy list od czytelnika
Była lekarstwem na starą miłość
Przyznaję, że nie miałem pozamykanych wszystkich spraw, gdy poznałem Jolkę. Tliło się we mnie jeszcze uczucie do poprzedniej dziewczyny, ale wiedziałem, że tamten związek nie ma już przeszłości.
Rozstaliśmy się w gniewie i to mi pomogło powoli o niej zapominać. Ale trudno było się otworzyć na nowe.
Wtedy poznałem ją. Postanowiłem, że do tej relacji podejdę inaczej niż do wszystkich innych. Wyłożyłem kawę na ławę, a ona okazała zrozumienie, choć moja historia naprawdę nie należy do łatwych.
Spotykaliśmy się coraz częściej i już wtedy zauważyłem, że jest trochę jak chorągiewka na wietrze, ale nie byliśmy przecież w związku, więc nie przykładałem do tego tak dużej wagi.
Po jakimś czasie jednak wyznaliśmy sobie uczucie i postanowiliśmy spróbować wspólnego życia. Wtedy zaczęły się schody.
Moja dziewczyna wciąż zmienia zdanie
Ona jest dosłownie jak chorągiewka na wietrze. Ja nigdy nie mogę być pewien, co akurat się danego dnia wydarzy. Co nam zaplanuje albo czy będę ujęty w jej planach.
Zdarza się, że na coś się umawiamy jednego dnia, po czym ona na przykład za godzinę z tego rezygnuje. Najgorsze jest to, że nawet nie zawsze mnie o tym informuję, a ja przecież zdążyłem się już nastawić i cieszę się z czegoś, co tak naprawdę wcale się nie wydarzy.
Nie mieszkamy razem. Ona ma córkę, z którą nie chciała, żebym póki co spędzał szczególnie dużo czasu. Więc jeśli coś razem planujemy, to ja tym chętniej odmawiam spotkań innym znajomym i przyjaciołom. A godzinę przed realizacją naszych planów, ona zmienia zdanie. Ja wtedy zostaję sam jak palec, bo wszyscy inni zdążyli już umówić się z kimś innym.
Strasznie mnie to od niej odpycha. Zwłaszcza że prosiłem ją wielokrotnie, aby tak nie postępowała. Obiecała, że będzie podejmować bardziej przemyślane decyzje, ale nie do końca jej to wychodzi.
Mam pewne podejrzenia
I obawiam się, że to może być prawda. Ona też nie miała do końca posprzątane w życiu, zanim mnie poznała. A co, jeśli nadal czuje coś do ojca swojej córki i zwyczajnie się z nim spotyka zawsze, kiedy boli ją głowa? To jej najczęstsza odpowiedź. Ja niczego nie przedłożyłbym ponad spotkanie z nią, a ona naprawdę często mi to robi.
Zastanawiam się wtedy, czy jestem dla niej wystarczający. Czy może potrzebuje ode mnie odpocząć? Ale nie chce mi tego powiedzieć wprost. Staram się rozumieć jej zachowanie, jednak nie jest to dla mnie łatwe. W dodatku Jolka jest o mnie bardzo zazdrosna i gdy wiem, że mam się spotkać z jakąś znajomą kobietą, od razu głowa przestaje ją boleć. Ale nie chcę sobie z nią tak pogrywać. Co mam zatem robić?
Wojtek
