Mieszkanie pod jednym dachem z teściami może być wyzwaniem dla obydwu stron. Jest to jednak spora oszczędność, szczególnie przy szalejących cenach domów. Na taki krok zdecydowała się rodzina z okolic Gdańska, bo jak twierdzi pani Elżbieta, chciała pomóc synowi i jego żonie finansowo, a dzięki wspólnemu zamieszkaniu, młode małżeństwo łatwiej odłoży pieniądze na swoje cztery kąty.
"Wtedy też Kamila wprowadziła się do naszego domu"
Nie pisałam nigdy wcześniej podobnych maili, więc nawet nie wiem od czego zacząć. Ogólnie uważam, że mam od zawsze fajne i szczęśliwe życie - kochanego męża i wspaniałego syna, który od najmłodszych lat był naszą wielką dumą. Z mężem może nie zarabialiśmy nigdy milionów, ale w domu nie brakowało miłości, rodzinnego ciepła i wzajemnej troski. Bardzo zależało mi, żeby Łukasz znalazł żonę, z którą założy kochającą się rodzinę. On jednak zakochał się w koleżance ze studiów, którą wychowywała jedynie matka. Poza pieniędzmi, Kamila w swoim życiu nie zaznała opieki i nie otrzymywała wsparcia. Kiedyś było mi jej żal, ale ile lat można usprawiedliwiać kogoś przez wzgląd na dzieciństwo?
Łukasz z Kamilą pobrali się 3 miesiące temu i wtedy też Kamila wprowadziła się do naszego domu. Już wcześniej "pomieszkiwała" u nas, ale raczej jako weekendowy gość. Teraz żałuję, że od razu nie przedstawiłam jej zasad panujących pod moim dachem, ale nie chciałam wyjść na niemiłą teściową lub doprowadzić do kłótni między Kamilą a Łukaszem.
"Moja synowa od rana do nocy siedzi przed komputerem"
Przejdę do rzeczy - moja synowa za nic ma domowe obowiązki. Najpierw myślałam, że może się wstydzi, nie chce wchodzić nikomu w drogę, szczególnie, że pracuje z domu, więc jest sama ze mną i moim mężem przez kilka godzin dziennie. Pogadałam o tym z Kamilą, żeby czuła się u nas jak u siebie w domu i to był chyba błąd. Kamila szwenda się od rana w piżamie, po zrobionym śniadaniu zostawia syf na kuchennym blacie - wyciera go niechlujnie, nie ugotuje nigdy niczego dla nas, a nawet nie zaproponuje herbaty, kiedy takową sobie przygotowuje.
Nie sprząta "części wspólnych", bo to, czy mają burdel na swoim piętrze to już sprawa mojego syna i Kamili, ale kuchnia, salon, przedpokój - z tego korzystają wszyscy, a tylko ja dbam o porządek. Moja synowa od rana do nocy siedzi przed komputerem i coś tam ciągle klika. Nie widzę jednak, żeby chociaż dla Łukasza przygotowała kolację. Nie wiem, czy ja się czepiam? Ja po prostu uważam, że kobieta, która mieszka u rodziców swojego męża i na dodatek pracuje z domu, powinna zaangażować się w domowe obowiązki i wspomóc jakoś swoich teściów, a ona traktuje nas jak służących.
Naprawdę nie chcę się z nią kłócić, bo przecież sama wyszłam z taką inicjatywą kilka miesięcy temu, żeby po ślubie Kamila zamieszkała w naszym domu, a jak odłożą pieniądze to wtedy pobudują dom na działce, którą im daliśmy w prezencie ślubnym. Nie czuję jednak żadnej wdzięczności ze strony tej dziewczyny.
