"Czasem myślę, żeby zrobić to z byle kim i mieć to za sobą... Która kobieta umówi się z trzydziestoletnim prawiczkiem? To żałosne. Wiem, jak to brzmi. Mam 30 lat i jeszcze nigdy nie miałem kobiety. Tak mnie to blokuje, że nie potrafię nawiązywać relacji. Kiedyś myślałem, że mam jeszcze czas, teraz mi głupio, że skończyłem jako prawiczek".
Mam trzydzieści lat i jestem prawiczkiem
Moi znajomi już w gimnazjum mieli to za sobą. Ile ja się nasłuchałem przechwałek, której to nie mieli, jak tego nie robili. I te prostackie śmiechy. Aż do dziś pamiętam, jak mnie to krępowało.
Od zawsze byłem bardzo nieśmiały. Nigdy nie byłem typem podrywacza. Dla mnie zbudowanie jakiejś relacji było trudne i czasochłonne. Przez kolegów z klasy byłem uważany za lamusa. Jak mam być szczery, w niczym mi to nie przeszkadzało. Nie imponowali mi nigdy kumple, których jedyną mocą było popisywanie się. Do dziś mam alergię na takich tanich cwaniaczków.
Pierwszą dziewczynę poznałem w wieku 16 lat. Ania była wyjątkowa, bardzo wrażliwa i podobnie jak ja nieśmiała. Chociaż większość znajomych już bez krępacji całowała się, a nawet kochała regularnie ze swoimi drugimi połówkami, my chodziliśmy na długie spacery i nieśmiało całowaliśmy. Nasza relacja trwała dwa lata i choć później pozwalaliśmy sobie na więcej, z tym najważniejszym chcieliśmy jeszcze poczekać. W końcu nasz związek się rozpadł.
CANVA
Szukam prawdziwej miłości
Z brzydkiego nastolatka z pryszczami wyrosłem na całkiem niezłego przystojniaka. Nie mogłem narzekać na brak zainteresowania dziewczyn, ale jakoś moja nieśmiałość nie pozwalała mi przygodne znajomości. Wiedziałem, że pójdę na całość dopiero z tą, którą obdarzę prawdziwym uczuciem. Tak naprawdę to najbardziej chciałem zrobić to po ślubie. Nie trafiałem jednak na żadną kobietę, która całkiem zawładnęłaby moim sercem.
Czas studiów to kilka przelotnych związków, a może bardziej prób zbudowania prawdziwego związku. Nigdy nie gustowałem w kobietach rozwiązłych, a te nieśmiałe nie przejmowały inicjatywy. Sam wpędziłem się w tę pułapkę. Nie potrafiłem zainicjować nic więcej, a od kobiet, które coś zaczynały, uciekałem.
W końcu w pracy poznałem wyjątkową kobietę. Spędzaliśmy sporo czasu razem, głównie na rozmowach. Asia była moim ideałem. Przy niej czułem, że wypływam na szerokie wody. Mogliśmy gadać bez końca. Któregoś dnia zdałem sobie sprawę, że chcę czegoś więcej. Umówiliśmy się na randkę, potem drugą. Zbliżaliśmy się do siebie. Czułem, że w końcu to jest to.
Chciałem być uczciwy i na kolejnym spotkaniu przyznałem się do tego, że ja jeszcze nigdy... Nagle czar prysł. Moja idealna Asia zanosiła się od śmiechu. Po prostu mnie wyśmiała. Następnego dnia całe biuro plotkowało na mój temat, a ja miałem złamane serce i jeszcze większą blokadę.
Po tej przygodzie jeszcze bardziej zamknąłem się na kobiety. Wstydzę się tego, że jestem prawiczkiem i nawet pomyślałem, żeby zrobić to z byle kim. Byle mieć to za sobą i odczarować tę przeklętą łatkę...
Trzydziestoletni Prawiczek
