"Z Anią od zawsze byłyśmy podobne jak dwie krople wody. Jak na bliźniaczki jednojajowe przystało, nie mogłyśmy bez siebie żyć. Wszystko zaczęło się zmieniać pod koniec liceum. Niestety siostra wpadła w złe towarzystwo i ostro popłynęła. Teraz jest jeszcze gorzej. Nadal zdarza się, że ludzie nas mylą, a ja mam wiecznie nieprzyjemności przez jej akcje! Ostatnio zdarzyło się coś, co mnie totalnie przeraziło..."
Moja siostra bliźniaczka strasznie się stoczyła
Ania i Asia, Asia i Ania... Od zawsze byłyśmy ze sobą ogromnie zżyte. Od małego mogłyśmy na siebie liczyć. Byłyśmy tak bardzo do siebie podobne, że czasem nawet mama nas myliła.
Jak większość bliźniąt w szkole wykorzystywałyśmy podobieństwo i często odpowiadałyśmy za siebie nawzajem. Z łezką w oku wspominam te czasy.
Anka zawsze była bardziej krnąbrna niż ja. Co tu dużo mówić, rodzice mieli przy niej sporo roboty. Pyskata, pewna siebie, piękna i zwariowana. To ja byłam tą ułożoną siostrą. To ja uczyłam się pilnie i miałam najpiękniejsze notatki. Tak chyba nadrabiałam, to co miała ona. Prawda jest taka, że Ania bez wysiłku osiągała to, na co ja pracowałam w pocie czoła. Była naprawdę ponadprzeciętna. Wspaniały materiał na wybitnego dorosłego.
Wszystko się zmieniło pod koniec liceum. Podczas gdy ja pilnie się uczyłam do matury, ona imprezowała. Niestety na tamtym etapie już nie wystarczyła jej lekkość uczenia. Ania powoli się staczała, a my coraz bardziej oddalałyśmy się od siebie.
Mam nieprzyjemności przez moją siostrę
CANVA
Ja poszłam na dobre studia, ona nie zdała matury. Potem mam wrażenie, że totalnie sobie odpuściła. Rodzice byli bezsilni, ona nigdy nie słuchała. Zresztą obie byłyśmy już dorosłe i decydowałyśmy o sobie.
Mimo mojej walki o tę relację Ania oddalała się ode mnie coraz bardziej. Ja zawsze czekałam z pomocną dłonią, ona przychodziła, wykorzystywała i wracała do swojego szemranego towarzystwa.
Sama nie wiem, kiedy pierwszy raz powiedziałam STOP. To chyba było po tym, jak zauważyłam, że podczas wizyt mnie okrada. Wiedziałam, że moje otwarte ramiona to dla niej gwóźdź do trumny. Trudno mi było zrozumieć, że żeby jej pomóc muszę ją odrzucić. Przynajmniej do czasu aż zrozumie, że nie może tak żyć.
Niestety ona nadal nie dopuszcza do siebie, że ma poważny problem. Pije, bierze i oddaje się byle komu. Gdyby tylko chciała przestać, ja od razu wesprę ją w powrocie z tej ciemności.
Nieraz już miałam przez nią nieprzyjemności. Choć Anka chodzi zaniedbana, często pijana nadal jesteśmy do siebie cholernie podobne. Zdarzyło mi się odpowiadać za nią na policji i nie od razu udało mi się udowodnić, że to nie ja narozrabiałam. Nieraz ktoś na ulicy zaczepiał mnie i próbował zaciągnąć do łóżka, bo "ponoć umiem w te klocki". "Sława" siostry zdecydowanie ją wyprzedzała, a ja naprawdę mam już dość.
Te wszystkie smutne i przykre sytuacje to jeszcze nic. Ostatnio zaczął za mną chodzić jakiś osiłek i żądać spłaty. Ja nawet nie chcę mu tłumaczyć, że to nie ja... Ja po prostu zaczęłam się bać i to nie na żarty. Tak szczerze, to jestem przerażona. Nie wiem co ani kto czeka na mnie za rogiem. Za ile grzechów siostry przyjdzie mi jeszcze odpowiedzieć..."
Asia
